Spomenici kulture

Duma d.o.o. se bavi sanacijom i restauracijom kulturno-istorijskih spomenika, uključujući crkve, manastire, tvrđave, amfiteatre i druge značajne lokacije, očuvajući njihovu istorijsku i kulturnu baštinu.

U nastavku možete pogledati naše dosadašnje poduhvate sanacije i restauracije kulturnih spomenika, koji obuhvataju različite projekte očuvanja istorijske baštine.

Ovi projekti vas očekuju

Crkva Svetog Dimitrija u Markovoj Crkvi

Projektom su obuhvaćeno:

Projekat sanacije crkve oštećene zemljotresom;
Projekat konstrukcije ograde i glavnog ulaza u portu;
Potporni zid u sklopu kompleksa crkve;

Oštećenja nastala dejstvom zemljotresa iz 1998. g. sanirana su januara meseca 2006. g. ugradnjom čeličnih zatega od armaturnog gvožđa u zidnu masu i u nivou drvenih zatega ispod poprečnih lukova koji nose tambur, po projektu sanacije koji je uradio Z. Cekić, dipl. ing. građ. iz Beograda. Sanirane su i sekundarne pukotine na zidovima, koji su potom obojeni.

Crkva Pokrova Presvete Bogorodice u Valjevu

Projektom je obuhvaćeno:

Projekat sanacije i nadzor vezan za oštećenja crkve, uočenih u toku obnove crkve, u fazi skidanja maltera sa unutrašnijih zidova

Crkva, na uglu ulica Vojvode Mišića i Dr Pantića je posvećena Pokrovu Presvete Bogorodice. Građena je u dužem vremenskom intervalu, od 1837. do sredine devetaestog veka, po ugledu na požarevačku crkvu. U realizaciju su bili uključeni tada najpoznatiji majstori kao što su Kosta Dimović, Dimitrije Sotirović, Teodor Teodorović.

Crkva je izdužene osnove, sa istočnim delom rešenim kao trikonhos, dok se na zapadu uzdiže visoki zvonik, koji je, kao i drugi delovi građevine rešen u stilu klasicizma, sa dekorativnim elementima u obliku slepih arkada, pilastara, lazena, horizontalnog venca. Krov je dvovodni sa limom kao pokrivačem.
U unutrašnjosti hrama je dominantan visoki ikonostas iz 1865. godine, realizovan u duhu klasicizma, sa ikonama koje je slikao Nikola Marković, poznati srpski slikar druge polovine 19. veka.

Crkva Preobraženja u Krivaji

Projektom je obuhvaćeno:

Projekat sanacije vezan za oštećenja zidova crkve, uočenih u toku obnove crkve, u fazi skidanja maltera sa unutrašnijih zidova

Crkva posvećena Preobraženju smeštena je u živopisnoj dolini središnjeg dela sela Krivaje. Od 16-tog do 18-tog veka crkva je bila deo manastira po imenu Krivojnik Dobrinje. Svoj današnji izgled crkva dobija 1790. godine kada se vrše obimni radovi na njoj zahvaljujući ktitorstvu viđenih ljudi ovog kraja, između kojih se izdvaja oberknez Ranko Lazarević. Potpis Mihaila Petrovića, glavnog majstora, je sačuvan na časnoj trpezi. Crkva ima trikonhalnu osnovu sa prostranom oltarskom apsidom, pripratom i karakterističnim polukružnim drvenim tremom na zapadnoj strani koji je naknadno pridodat. Tri kupole dominiraju spolja: centralna i dve bočne koje se nalaze iznad pevničkih apsida. Spoljašnji zidovi su jednostano malterisani, bez ukrasa, okrečeni u belo. Pored drvenog trema, koji je neosporno remek delo narodnog neimara, pažnju privlače i dva portala na zapadnoj strani građevine (jedan koji vodi u trem a drugi u glavnu građevinu), delo istih majstora koji su trem realizovali.

Manastir Dokmir

Projektom je obuhvaćeno:

Projekat sanacije temelja i zidova crkve
Uklanjanje srednjeg kontrafora (predmet predhidne sanacije)
Nadzor nad izvođenjem radova

Po P. Popoviću, crkva manastira Dokmir je iz 15. veka. Stradala je i obnavljana u nekoliko navrata: 1734, 1735, 1828. godine. Do 1834. godine bila je manastir (stari manastirski konaci bili su locirani severoistočno od hrama), a od tog vremena, pa sve do kraja 20. veka bila je mirska crkva, da bi u najnovije vreme ponovo bila pretvorena u manastir. Tokom sedamdesetih godina 18. veka u manastiru je postojala čuvena dokmirska škola, koju je osnovao i vodio jeromonah Joakim Subotić.
Crkva ima osnovu sažetog upisanog krsta sa naosom i kupolom nad srednjim prostorom. Kupola se oslanja preko prislonjenih lukova i svodova na četiri pilastra. Oltarska apsida je polukružna spolja i iznutra. Tambur kupole je postavljen na niskom postolju, spolja je osmostran. Sama krovna konstrukcija je raščlanjena u obliku ravnokrakog krsta sa talasasto izvijenim krovnim vencem. Posebno su zanimljiva dva nadgrobna spomenika sa plastičnom dekoracijom iz 15. veka, od kojih je jedan postavljen uz sam hram s južne strane, a drugi ugrađen u časnu trpezu.

Kula Nenadović

Projektom je obuhvaćeno:

Projekat sanacije zidova kule i rekonstrukcija međuspratnih konstrukcija
Projekat rekonstrukcije krovne konstrukcije
Projekat konstrukcije suvenirnice u sklopu kompleksa
Nadzor nad izvođenjem radova

Kula je približno kvadratne osnove (9,80 h 9,70 h 10,00 h 9,76 , a visoka je sa krovom 17,50 metara), masivno građena u kamenu, podeljena na četiri sprata. Zasvedena je opekom i prekrivena ćeramidom. Na spoljnim zidovima, na raznim visinama ugrađene su spomen-ploče koje svedoče o njenoj gradnji. Kula je izgrađena od strane ustaničke države 1813. godine i služila je za vojne potrebe. Gradnjom su rukovodili gospodar Jakov Nenadović kao ministar unutrašnjih poslova i njegov sin, vojvoda Jefrem. Između dva ustanka, od 1813. do 1815. godine Turci su kulu koristili kao zatvor. Verovatno zbog toga ju je vojvoda Sima Nenadović srušio po oslobođenju Valjeva 28. maja 1815. godine. Obnovljena je 1836. godine, o trošku kneževine Srbije i do kraja 19. veka korišćena je za čuvanje baruta.